Wsparcie fizyczne w razie potrzeby: delikatne prowadzenie, np. poprzez położenie dłoni na ramieniu lub łokciu, może pomóc uczestnikom bezpiecznie się poruszać.
Prowadzenie dotykowe: techniki prowadzenia „ręka na ręce” mogą być pomocne podczas nauki nowych ruchów lub w zrozumieniu orientacji przestrzennej.
Wskazówki słowne: przekazuj jasne informacje dotyczące rytmu, kierunku, zbliżających się przeszkód oraz wzajemnego położenia elementów w przestrzeni do tańca.
Szacunek i zgoda: zawsze pytaj o zgodę przed nawiązaniem kontaktu fizycznego i zwracaj uwagę na komfort oraz samodzielność uczestnika.
Uważne i świadome wsparcie pozwala tancerzom skutecznie się uczyć, budować pewność siebie i w pełni angażować się w kreatywny ruch, bez ograniczania ich samodzielności.
